Waarom ik niet op het aanbod inging, simpel: het past niet op mijn levenspad. Ik wil geen stress door werk wat zijn invloed heeft op mijn fysiek en mentaal welzijn.
Deze week kreeg ik de vraag of ik een functie als AM wilde. Een leuk salaris voor een paar uur in de week, naast mijn bedrijf.
Vroeger zei ik zonder te aarzelen: ja tuurlijk, leuk gaan wij doen. Ook als ik wist, dit is niks voor mij, deed ik het toch.
Totdat ik een aantal jaren geleden besefte, waar ben ik mee bezig? Wat doe ik mijzelf maar ook de andere partij aan.
Nu sta ik er anders in, door vallen en opstaan, maar ik ben het gaan leren. Hoe? Door naar mijzelf te kijken. Mijn eigen gedrag.
Toen ik diegene liet weten dat ik er niet voor ging en de reden, voelde ik geen schuld. Het voelde goed. Goed voor mijzelf en mijn eigen pad.
Voel jij dat je ook op het pad van een ander loopt en dit piept en kraakt aan alle kanten? Ik kijk graag eens met je mee.