Ik hoor het zo vaak om mij heen: ja, maar de omgeving. Langzaam is het in je leven ontstaan, je aanpassen aan de omgeving. Iets wat ons al is geleerd toen wij heel klein waren. Uitdrukkingen als: ik doe zoveel voor jou. Je helpt iemand als zij daarom vragen. Ik ben ook weleens moe. Ik had toch anders van jou verwacht. Of: als het je hier niet bevalt, dan ga je toch op zoek naar wat anders.
Het aanpassen aan je omgeving werd je vaak als de paplepel ingegoten, toen je nog klein, kwetsbaar en kneedbaar was. Je keek op tegen je ouders, opa's en oma's, ooms en tantes en meesters en juffen. Maar ook naar de veiligheid die je op dat moment van hen nodig had om letterlijk te groeien en je figuurlijk en emotioneel te ontwikkelen. Patronen en overtuigingen die je aannam als: het is goed, omdat je toen door een andere bril keek. Een bril vanuit vertrouwen, veiligheid en wat hoort. Je zag het, je voelde het en je deed het.
Maar je groeide, en je begon je emotioneel te ontwikkelen, waardoor je kijk naar de buitenwereld veranderde. Minder nabije veiligheid bracht je in situaties die voor angst, trauma en verdriet zorgden. Waarna je veiligheid zocht bij je familie, je omgeving, maar voelde dat jouw angst, trauma en verdriet niet door hen gedragen konden worden. Niet gedragen door de eigen patronen en overtuigingen die zij voelden, misschien ook zelf gevoeld en ervaren hadden. Of door het simpelweg niet in staat zijn om je die veiligheid te bieden, om welke reden dan ook.
Ik heb het zelf gevoeld. Ik heb het gevoeld en gezien in de cursussen en opleidingen die ik heb gevolgd, en de worsteling die het met zich meebrengt bij velen. Maar ik voel en zie het ook in mijn eigen praktijk. Het willen voldoen aan de verwachtingen van de omgeving, maar het simpelweg niet meer kunnen. En daardoor telkens tegen dezelfde terugkerende patronen en overtuigingen aanbotsen. Niet diep genoeg kunnen voelen waar de antwoorden te vinden zijn.
Wat wij leerden toen we klein waren, past niet meer. Voor mij, en voor velen met mij. Het van buiten (de omgeving) naar binnen (jijzelf) knelt, doet pijn, botst en voelt niet meer als juist. Jij wilt een andere richting, je wilt je bevrijden van wat niet meer past in je leven. Meer in balans, vrijer en doen waar je blij van wordt. Maar je merkt ook dat dit niet zo makkelijk is. Want ja, wat zal de omgeving daarvan zeggen, is vaak het eerste wat je hoort.
Van binnen naar buiten, daar vind je je antwoorden.
Maar wat als jij nu leert om dit los te laten: je angst, trauma en overtuigingen. Dat jij leert luisteren naar wat jij wil met je leven. Van binnen (jijzelf) naar buiten (de omgeving). De omgeving verandert jou niet, dat mag je zelf doen. De omgeving laat je zien welke lessen jij mag leren. Ga jij deze aan, dan zul je zien dat ook jouw omgeving gaat veranderen. Misschien wel letterlijk, maar vaak begint het bij de mensen om je heen. Andere spiegels komen op je pad.
Jouw vrijheid, jouw energie, jouw geluk en jouw richting zitten in jou. Jij mag hiernaar op zoek, alleen jij zal de antwoorden vinden, niet je omgeving. Je omgeving laat je zien wat je van binnen mag voelen om te groeien en te ontwikkelen in dit leven.
Wat heb jij nodig om je vrijer, blijer, energieker te voelen en je richting te vinden?
In munay,
Wenda